ในตัวเราเอง

ขี้เกียจ เครียด นอน

เป็นบ่อยๆ ผลจึงออกมาอย่างที่เห็น คือ ยิ่งใช้ชีวิตนานๆ ความดักดานเลยมาเยือน เมื่อนั้นฉันใด หายนะไซร้ ถามหา

ตามประสา พวกสมาธิสั้น ความฝันยาวอย่างผม อยากได้อะไรก็ฝันเอา มีความสุขกับฝันลมๆ แล้งๆ ไปวันๆ (กรุณาอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรใกล้ ผู้ป่วยควรเอาไปอยู่ด้วย) คิดอยู่นั่น ไม่ค่อยทำไร

ผลออกมาก็เลย ฉลาดน้อยไป ทำไรไม่ค่อยได้

พอทำอะไรไม่ได้ ก็เครียด เครียด เครียด แล้วก็ นอนเพื่อให้หายเครียด

ตื่นมาก็ ขี้เกียจ ไม่รู้จะทำอะไร คิดไม่ออก เพราะสมองน้อย คิดไรไม่ออกก็เครียด เครียดแล้วก็นอน เพื่อให้หายเครียด

ควาย เครื่องบินและแท๊กซี่

ฤดูฝน พ.ศ. 2529 / อุดรธานี / บนหลังควาย

ฟ้าครื้มตั้งเค้ามาแต่ไกล ตามสไตล์ฤดูฝนแดนอีสาน ลักษณะอย่างนี้บอกได้คำเดียวว่า หนักแน่นอน ยอดไม้ปลิวไหวกับสายลมอ่อน อ่อน ไม่นานลมเริ่มแรงขึ้น เตรียมพร้อมหอบฝนห่าใหญ่ ปานพายุเข้ากระหน่ำท้องทุ่ง อย่างไม่ปราณีปราศัย และหนักหน่วงอย่างที่มันเคยเป็น

ผมนั่งอยู่บนหลังควายด่อน (ควายตัวสีขาว) มีพี่ชายสองคนจูงควายเดินนำหน้า มุ่งหน้าจาก นา เข้าสู่บ้าน ระยะทาง 3 กิโลเมตรเดิน มันคงไม่เรียกว่าใกล้สำหรับคนกรุงที่ต้องเดิน แต่เราชาวนาต้องเดินจูงควายออกสู่ท้องทุ่งและกลับเข้าสู่ สถานที่พักพิงที่เรียกว่าบ้าน ทุกวัน เช้า ค่ำ มันไม่ไกลเลย

แต่ ด้วยความที่ต้องเดินท่ามกลายสายฝนกระหน่ำ อย่างวันนี้ มันช่างไกลแสนไกล

ด้วยความที่เปียกปอนและพายุพัดแรง ทั้งสามคนและควายหนึ่งตัว ได้เดินมาหยุดอยู่ที่โรงเรียนประจำหมู่บ้าน

Back to Top